Oddychanie- atak duszności.

Dziś chciałabym napisać jak organizm reaguje na ataki duszności. Duszność towarzyszy wielu chorobom pulmonologicznym takim jak astma czy przewlekła obturacyjna choroba płuc. Gdy dochodzi do ataku, 

ale także pomiędzy nimi, pacjenci aby wykonać zwykły wdech wkładają większy wysiłek niż osoby zdrowe. 

W trakcie nabierania powietrza do płuc chory uruchamia dodatkowe mięśnie oddechowe 

( mięśnie, które przy "normalnym" oddychaniu nie pracują, włączają się przy głębokim oddechu, kaszlu itp.), głównie w okolicy szyi, pleców i potylicy. Mięśnie te wykonują pracę do której nie są przystosowane, podlegają szybkim mocnym skurczą. Dochodzi do przeciążeń tych tkanek. Pacjenci z przewlekłymi dolegliwościami oddechowym, jak również w stanach natężonego kaszlu (np. przy zapaleniu płuc, alergii) mogą skarżyć się dodatkowo na bóle głowy, karku, pleców, między łopatkami, żeber i w klatce piersiowej. Dolegliwości te związane będą z nadmierną pracą mięśni wspomagających oddech. Aby zwalczyć ten problem należy rozluźnić nadmiernie napięte tkanki, które będą generować ból.

W roli pacjenta będzie zwrócenie uwagi na pozycję jaką przyjmuje w trakcie ataku duszności. Jest to zwykle siedzenie na skraju łóżka z podpartymi po bokach rękoma i zgarbieniem pleców. 

W pozycji tej pacjenci czują się bezpieczniej i łatwiej im wykonać wdech. W jaki sposób zmodyfikować tą pozycję by nie przeciążać dodatkowych mięśni oddechowych i jeszcze bardziej ułatwić oddech w kryzysowych sytuacjach? Zaleca się pacjentom siedzenie na krześle przodem do biurka/ stołu, skrzyżowanie ramion przed sobą i oparcie ich o blat, położenie czoła na przedramionach. Należy zwrócić uwagę by rozluźnić mięśnie karku, potylicy, plecy mogą być zaokrąglone, co faktycznie ułatwi oddech. Wbrew pozorom banalne, ale w przypadku wielokrotnie powtarzających się epizodów duszności bardzo ważne.

Reasumując, warto zwrócić jeszcze uwagę jak bardzo ważna jest fizjoterapia we wszelkich chorobach płuc 

i zaburzeniach oddychania. Prawidłowa higiena układu oddechowego, w której pomaga terapeuta składa się z  drenażu oskrzeli, nauki kaszlu, pracy z napiętymi tkankami, poprawy oddechu czy aerozoloterapii. "Oczyszczanie" drzewa oskrzelowego, które jest celem zabiegów fizjoterapeutycznych, zapobiega rozwojowi stanów zapalnych i poprawia wentylację oraz wydolność chorych. 

W trakcie ataków duszności pacjenci powinni postarać się zachować spokój, dodatkowy stres może dodatkowo utrudniać oddech. Warto być przygotowanym na ewentualne epizody by uniknąć towarzyszącym im atakom paniki.

Zapraszam do dyskusji i służę radą dotyczącą sposobów radzenia sobie z atakami duszności.

Prawidłowy oddech- część 2.

Ostatnio analizowałam fakt dotyczący oddechu "bez używania przepony". Nie powinnam jednak bagatelizować sytuacji pacjentów, którzy oddychają torem brzusznym. Część populacji w wyniku wielu dysfunkcji ze strony płuc, kręgosłupa czy psychogennych. W trakcie oddychania "usztywnia" klatkę piersiową. Możemy zaobserwować u nich nadmierny ruch brzucha i napięcie tzw. mięśni wspomagających oddychanie. Nie wchodząc w szczegóły, opisani pacjenci będą uskarżać się na bóle głowy, karku czy pleców. Bardzo często problem nieruchomych żeber dotyczy pacjentów ze skoliozą. Jest to jednak odrębna sytuacja, która wymaga osobnej analizy. Jeśli zauważymy podczas oddechu, że nasza klatka piersiowa pozostaje nieruchoma lub porusza się nierównomiernie z prawej i lewej strony, możemy podejrzewać, że ten problem dotyczy także nas. Asymetryczny oddech może mieć podłoże w różnych wadach w budowie anatomicznej klatki piersiowej  jak również może być przyczyną asymetrycznej budowy. Jeśli nie akceptujemy nierównomiernego kształtu naszego tułowia powinniśmy spróbować "popracować" z oddechem. Najprostszym rozwiązaniem będą ćwiczenia oddechowe, które możemy wykonywać sami w domu. W ćwiczeniach tych w trakcie wdechu będziemy starać się "wpuszczać" powietrze w miejscu najmniej ruchomych żeber/ poszerzać objętość klatki piersiowej do przodu i na boki. Niestety muszę stwierdzić, że praca samodzielna z tego typu problemem na początku może być bardzo trudna. Ciężko samodzielnie ocenić, które żebra są nieruchome i gdzie leży źródło problemu. Mięśnie i tkanki nadmiernie napięte powinny zostać rozluźnione przy pomocy fizjoterapeuty, by nie ograniczały prawidłowego "ruchu oddechowego". Autoterapia w przypadku zaburzeń oddychania jest możliwa, jednakże powinna zostać wyuczona przez specjalistę. W przypadku wcześniej omawianym- braku oddechu przeponowego jest to dużo prostsze.

Pozdrawiam serdecznie i służę pomocą.

"Odetchnij głęboko".

Większość z nas nie zdaje sobie sprawy, że oddycha nieprawidłowo.

Sposób w jaki oddychamy wpływa na cały organizm. A wszystko za sprawą głównego mięśnia oddechowego jakim jest przepona. Czy zdajecie sobie sprawę, że ból kręgosłupa czy barku może być spowodowany złym ruchem przepony? Od razu nasuwa się pytanie, w jaki sposób sprawdzić czy nas również dotyczy ten problem? Zacznę od wyjaśnienia w jaki sposób nie powinniśmy oddychać. Gdy robimy głęboki wdech powinniśmy zaobserwować ruch żeber- powiększenie objętości klatki piersiowej oraz wypchnięcie/powiększenie brzucha. Większość osób nie oddycha brzuchem. 

Co to oznacza? Przy wdechu ich brzuch jest nieruchomy lub nawet wciągnięty. Czym to skutkuje? Oddychanie poprzez wyłącznie ruch klatki piersiowej powoduje zaburzenia w obrębie całego układu mięśniowo-szkieletowego co z początku nieme z czasem może się przerodzić w różnego rodzaju bóle i dysfunkcje. 

Jak sobie pomóc? Czy jestem w stanie nauczyć się prawidłowo oddychać? 

Wystarczy kilka ćwiczeń dziennie i z czasem organizm wróci na prawidłowe tory. Jak ćwiczyć? To nic skomplikowanego, możemy wykonać ćwiczenie nawet stojąc w korku czy siedząc w autobusie. 

Od czego zacząć?

Bierzemy głęboki wdech nosem, staramy się "wpuścić powietrze do brzucha", czyli robiąc wdech chcemy by nasz brzuch powiększył się/ zrobił się duży. Później robimy wydech ustami, pamiętamy jednak, że wydech powinien być dwa/trzy razy dłuższy niż wdech. Ćwiczenie powtarzamy dwa/trzy razy, nie więcej ponieważ może nam się "zawrócić w głowie". 

Podstawą do odniesienia sukcesu jest powtarzanie tego ćwiczenia dwa/trzy razy w ciągu dnia po dwa/trzy powtórzenia w serii. Z czasem organizm nauczy się na nowo jak oddychać "przeponą".

Jeśli nadal nie potrafisz wyobrazić sobie jak powinien wyglądać prawidłowy oddech napisz do mnie.